Mimarlık Sözlüğü

Cephe: Bir binanın dış yüzeylerinden her biri, genellikle ana girişin bulunduğu ön yüz

Kat Planı: Bir yapının belirli bir yükseklikten yatay olarak kesilerek yukarıdan kuşbakışı görünüşünün çizildiği teknik şema

Kesit: Bir binanın dikey düzlemde baştan sona kesilerek iç katların, yüksekliğin ve yapı elemanlarının gösterildiği çizim

Görünüş: Bir binanın dış cephelerinin perspektifsiz, ölçekli olarak iki boyutlu dikey izdüşüm çizimi

Axonometri: Üç boyutlu nesnelerin veya yapıların perspektif kaçış noktası olmaksızın ölçekli olarak tek çizimde gösterilmesi

Perspektif: İnsan gözünün algısına benzer şekilde uzaklaştıkça nesnelerin küçüldüğü üç boyutlu çizim tekniği

Ölçek: Gerçek bir yapının çizim ortamında küçültülme veya büyütülme oranı

Oran / Proorsiyon: Yapı elemanlarının kendi aralarında ve bütünle olan uyumlu boyutsal ilişkisi

Kütle Oluşumu: Bir binanın üç boyutlu hacimlerinin, yüksekliklerinin ve formlarının genel kompozisyonu

Hacim: Bir yapının kapladığı üç boyutlu boşluk veya alan miktarı

Mekansal Dizi / Sekans: Kullanıcının yapı içinde hareket ederken deneyimlediği ardışık mekanlar ve geçişler silsilesi

Sirkülasyon: İnsanların bir bina içinde veya çevresinde hareket etmesini sağlayan koridor, merdiven ve asansör gibi yollar

Aks: Yapının planında düzeni, simetriyi veya hareketi organize etmek için kullanılan hayali doğrusal çizgi

Aks Sistemi / Izgara: Yapının kolon ve duvar yerleşimini düzenlemek için kullanılan dikey ve yatay kılavuz çizgiler ağı

Modulor: Le Corbusier tarafından insan vücudu ölçüleri baz alınarak geliştirilen mimari oranlama sistemi

Bağlam: Bir binanın inşa edildiği çevrenin tarihi, coğrafi, kültürel ve fiziksel koşullarının bütünü

Vaziyet Planı: Yapının arsa üzerindeki konumunu, çevre yolları ve peyzajıyla birlikte gösteren üstten görünüş çizimi

Topoğrafya: Arazi yüzeyinin doğal eğimleri, çukurlukları ve yükseltilerini içeren coğrafi yapı

Yönlenme / Oryantasyon: Bir binanın güneş ışığı, hâkim rüzgar ve manzaraya göre konumlandırılma biçimi

Geleneksel / Yöresel Mimari: Yerel malzemelerle, bölge iklimine ve halk kültürüne uygun olarak inşa edilen yapım geleneği

Taşıyıcı Duvar: Kendi ağırlığıyla birlikte üst katların ve çatının yükünü taşıyan temel yapı duvarı

Bölme Duvar: Taşıyıcı özelliği olmayan, yalnızca iç mekanları birbirinden ayıran hafif iç duvar

Kolon: Üst katların yükünü temele dikey olarak aktaran silindirik veya prizmatik taşıyıcı eleman

Kiriş: Kolonlar arasında yatay olarak uzanan ve döşeme yüklerini taşıyan ana taşıyıcı eleman